Strona Główna BIP Strona Główna
lipiec
 

03.07.2013 r.
WPROWADZENIE ODZNAKI PAMIĄTKOWEJ W WKU W KALISZU

Na podstawie Decyzji Nr 188/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 03.07.2013 r. wprowadzona została odznaka pamiątkowa Wojskowej Komendy Uzupełnień w Kaliszu.



Odznaka pamiątkowa, jest wyrazem uznania za nienaganną służbę i pracę oraz zaszczytnym wyróżnieniem nadawanym żołnierzom i pracownikom wojska, a także osobom szczególnie zasłużonym dla Wojskowej Komendy Uzupełnień w Kaliszu.

Odznaka jest dwuwarstwowa o wymiarach 40 x 40 mm. Wykonana jest z metalu. Układ graficzny odznaki oparty został na planie krzyża maltańskiego pokrytego chabrową emalią z brunatnym obramowaniem. Barwy te nawiązują do historycznych barw administracji Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej. W centralnej części krzyża umieszczono herb Kalisza symbolizujący siedzibę WKU. W odznakę wkomponowano szablę i wieczne pióro – symbole oddające charakter działalności administracji wojskowej. Wieniec przepasany jest szarfą czarno-brunatną, na której widnieją białe litery „WKU”.


03.07.2013 r.
STANOWISKO KIEROWANIA OBRONĄ CYWILNĄ W KALISZU

Żołnierzy i pracownicy Wojskowej Komendy Uzupełnień w Kaliszu oraz przedstawiciele Związku Żołnierzy WP w Kaliszu dzięki uprzejmości ppłk w st. spocz. Tadeusza Siedleckiego zwiedzili byłe Stanowisko Kierowania Obroną Cywilną w Kaliszu.

W 1955 roku po powstaniu Układu Warszawskiego władze państwowe podjęły decyzję o budowie umocnionych obiektów przeznaczonych na Stanowiska Kierowania (SK). Budowę obiektu w Kaliszu rozpoczęto w 1957 roku i oddano do użytku na przełomie 1960/61 roku oraz przekazano Powiatowemu Sztabowi Wojskowemu w Kaliszu z przeznaczeniem na Stanowisko Kierowania Obroną Cywilną.

Obiekt zlokalizowany jest na działce o powierzchni 2 500 m², doskonale zamaskowany. Na teren posesji prowadzi wjazd przez bramę główną a następnie ślimakowy zjazd z placu manewrowego umożliwia samochodom ciężarowym dostarczanie do podziemi wielkogabarytowych urządzeń. Na terenie obiektu znajduje się również hermetycznie zamykane wyjście awaryjne, zbiornik paliwa do agregatu prądotwórczego na kilka tysięcy litrów paliwa, pięć studni wód gruntowych w części których zainstalowane są pompy, zbiorniki kaskadowe połączone z oczyszczalnią ścieków oraz magazyn opału dla kotłowni. Na płycie stropowej podziemnego obiektu posadzony jest budynek mieszkalny dwu kondygnacyjny nie różniący się architektonicznie od sąsiadującą zabudową. Budynek ten nie miał żadnego powiązania z podziemnym obiektem i przeznaczony był dla personelu obsługi jako mieszkalny.

Obiekt bardzo nowoczesny jak na tamte lata utworzony poza pierwszą strefą zniszczeń nuklearnych. Konstrukcja jego to żelazno-betonowy bunkier głęboko posadowiony pod ziemią, doskonale zamaskowany w pełni odporny na uderzenie nuklearne. Wyposażony jest we własne źródło zasilania (agregat prądotwórczy) pokrywający całkowicie potrzeby obiektu w razie zaniku napięcia w sieci miejskiej. Istniejące komory filtro-wentylacyjne zapewniają dopływ nieskażonego powietrza do poszczególnych pomieszczeń obiektu. Posiada własne zaopatrzenie w wodę pitną (hydrofornia), akumulatorownię zabezpieczającą w światło zapasowe, własną przepompownię ścieków oraz węzeł sanitarny, odkażając ludzi i sprzęt. Do etatowego wyposażenia obiektu należy również radiostacja, centrala telefoniczna, centrala alarmowa, pulpit sterowniczy. W czasie pełnej gotowości bojowej w obiekcie przewidziano 40 stanowisk pracy dla służb różnych specjalności w tym 20 łóżek – pryczy ściennych dla odpoczywających. W obiekcie mieścił się również punkt garmażeryjno-posiłkowy z kuchnią elektryczną.

W minionym okresie w obiekcie bardzo często odbywały się ćwiczenia, treningi i szkolenia. Do poszczególnych ćwiczeń powoływano żołnierzy rezerwy, którzy posiadali przydziały mobilizacyjne na poszczególne stanowiska. Byli oni na czas ćwiczeń w obiekcie umundurowani i wyposażeni w odpowiedni sprzęt przechowywany w magazynie SK. Sam przebieg ćwiczeń jak i stan techniczny obiektu był skrupulatnie i bardzo obiektywnie oceniany przez inspektorów - oficerów ze szczebla województwa i MON.

Na SK zapadały decyzje odnośnie niesienia pomocy poszkodowanym i ofiarom ataku bronią masowego rażenia. Z tego miejsca wydawano polecenia wprowadzenia do akcji służb medycznych, ratownictwa technicznego, odkażania i dezaktywacji oraz służb porządkowych.

Przez blisko 30 lat nad odpowiednim utrzymaniem i ciągłą sprawnością Stanowiska Kierowania czuwał ppłk w st. spocz. Tadeusz Siedlecki. W obecnej chwili obiekt pozostaje w dyspozycji władz samorządowych miasta Kalisza.

Autor tekst: ppłk w st. spocz. Tadeusz Siedlecki

Autor zdjęcia: kpt. Jerzy Sobczak


01.07.2013 r.
MISTRZOSTWA INSPEKTORATU WSPARCIA SIŁ ZBROJNYCH W BIEGU NA ORIENTACJĘ

W dniach 25-27 czerwca br. w miejscowości Ulanów odbyły się Mistrzostwa Inspektoratu Wsparcia SZ w biegu na orientację. W mistrzostwach wzięła udział reprezentacja z Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu, który podlega pod Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych. Sztab reprezentowali oficerowie z podległych wojskowych komend uzupełnień. Kpt. Przemysław MADZIA z Wojskowej Komendy Uzupełnień w Lesznie oraz kpt. Jerzy SOBCZAK z Wojskowej Komendy Uzupełnień w Kaliszu.

Uczestnicy zawodów w pierwszym dniu mieli do pokonania trasę o długości 6,2 km z zadaniem odnalezienia na postawie otrzymanej przed startem mapy 18 punktów kontrolnych rozmieszczonych w terenie. W drugim dniu zawodów dystans był krótszy i wynosił 4,2 km ale za to zwiększono do 21 ilość punktów kontrolnych.

Po podsumowaniu wyników dwóch biegów okazało się, że reprezentacja Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu zajęła III miejsce. Dyplomy i puchary w imieniu Szefa Inspektoratu Wsparcia SZ wręczył Dowódca 3 binż. w Nisku ppłk Leszek STĘPIEŃ.

Autor tekstu: kpt. Jerzy SOBCZAK

Autor zdjęć: 3 binż. Nisko